COLUMN. Er was geen houden aan. Ik droomde deze week van een toekomst die op het verleden lijkt

"Ho, ho, ho, mensen, niet te snel! Voetjes op de grond!" Met man en macht hingen de virologen deze week aan de luchtballon die woensdag ten hemel leek te gaan, aan - gevuurd door één zin: "We zijn het beest corona aan het temmen." Meer was er niet nodig om ons massaal te doen dromen, maar dát bleek nu ook weer niet de bedoeling. Rustig aan, of we schieten onszelf in de voet. Neen, niet te snel! Het was al te laat. Toch voor types als ik, die aan een zuchtje wind genoeg hebben om op te stijgen. Ik zie een halve euro op straat liggen en denk: ha, het begin van mijn fortuin. Ik zie één zwaluw en concludeer dat het morgen lente is. Ik val twee kilo af en koop dan meteen een broek die te klein is. Geen houden aan.