«Երեխեքին ուղարկել են գրաված տարածք, մսաղացի մեջ գցել, ինչի՞»․ Ազգությամբ եզդի Սամսոնյանները որդու մարմինը այդպես էլ չեն ստացել. forrights.am
«Չափազանց ընկերասեր, անսահման համեստ, խելոք ու հասնող տղա է», -Ջրվեժի դպրոցի աշակերտ Շավո Սամսոնյանին այսպես է հիշում նրա առաջին ուսուցչուհին՝ Աստղիկ Առաքելյանը ու անմիջապես հավելում. «Ինձ համար նա միշտ ներկա է»:
Իր աշակերտներից Շավոյին ու Գոռին է պատերազմում կորցրել ընկեր Աստղիկը: Հիշում է՝ բոլոր հատուկ դասերի ժամանակ երեխաներին Արցախի դրոշով համազգեստ էր պատրաստում ու նվիրում: Նրա հիշողություններում Շավոն մնացել է որպես փոքրիկ Արցախիկ. «Արցախում չէին եղել, բայց Արցախի մասին ամեն ինչ գիտեին իմ երեխեքը՝ քարտեզից սկսած, բոլոր շրջաններով ու գյուղերով վերջացրած»:
44-օրյա պատերազմից անցել է երկու և ավելի տարի, սակայն ազգությամբ եզդի Սամսոնյանների ընտանիքում 19-ամյա Շավոյի կորստի ցավը թարմ է. մայրը՝ տիկին Թամարը տարբեր հիվանդություններ է ձեռք բերել, հայրը՝ Երջանիկ Սամսոնյանը երջանկության մասին չի էլ մտածում: Նրանց ուրախության փոքր պահեր պարգևում են մյուս որդու երեխաներ, բայց միևնույն է՝ ծնողները լիարժեք հանգստություն գտնում են Շավոյի մոտ, նրա գերեզմանաքարի շուրջը հատուկ պատրաստած հանգստի գոտում: «Շաբաթը երեք օր ընդեղ ենք ես ու Թամարը», -ասում է Շավոյի հայրը:
Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում էր ապրում Շավոն: Մի քանի ամիս էր մնացել, որ վերադառնար: «Իջևանի հետախույզների վաշտում էր ծառայում, ու շատ գոհ էր ծառայությունից», -ասում է հայրը:
Հասմիկ Համբարձումյան
Մանրամասները՝ տեսանյութում
The post «Երեխեքին ուղարկել են գրաված տարածք, մսաղացի մեջ գցել, ինչի՞»․ Ազգությամբ եզդի Սամսոնյանները որդու մարմինը այդպես էլ չեն ստացել. forrights.am appeared first on ԳԱԼԱ.