Η δική τους αποστολή
Ανάμεσα στα άλλα, η δεκαετία της οικονομικής κρίσης κόστισε στη χώρα τον κινητήριο μοχλό του μέλλοντός της – τη νεότερη γενιά προοδευτικών ψηφοφόρων. Την πώρωσε, τη θύμωσε και μετά την απογοήτευσε. Η υπόσχεση μιας αξιόπιστης εναλλακτικής απέναντι στο «παλιό σύστημα» που θεώρησαν (ή τους έπεισαν) πως χρεοκόπησε τη χώρα δεν εκπληρώθηκε – και η κατάσταση διαρκούς επαγρύπνησης από την πανδημία και μετά τους οδήγησε στην απόλυτη απομόνωση. Δεν ξέρουν σε τι πιστεύουν, συμβιβάζονται, είναι βέβαιοι πως τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Και γι’ αυτό δεν ευθύνονται μόνο οι πολιτικές δυνάμεις που τους χάιδεψαν τ’ αφτιά, αλλά και εκείνες που απέτυχαν να τους απαντήσουν στο βασικό ερώτημα: γιατί η καλύτερα καταρτισμένη γενιά Ελλήνων κατέληξε να ζει χειρότερα από τους γονείς της.
Αυτοί χάθηκαν. Επειδή όμως η Ιστορία δεν σταματάει ποτέ να γυρίζει, ήρθαν οι επόμενοι. Για αυτούς το δημοψήφισμα του 2015, η πιο σκληρή, επώδυνη και καθοριστική μάχη της τελευταίας εικοσαετίας, δεν είναι τίποτα περισσότερο από θολή ανάμνηση. Δεν νοιάζονται πώς ήταν ο κόσμος πριν, δεν προσεύχονται για την επάνοδο μιας κανονικότητας που δεν έχουν ζήσει – απαιτούν όμως η σημερινή τους πραγματικότητα να γίνει καλύτερη. Δεν βγήκαν στον δρόμο την 28η Φεβρουαρίου για την τσέπη τους, αλλά γιατί συνειδητοποίησαν πως 57 άνθρωποι χάθηκαν σε ένα τρένο και κανείς δεν ανέλαβε ποτέ ουσιαστικά την ευθύνη, κανείς δεν θα τιμωρηθεί. Είναι θυμωμένοι, και ως εκ τούτου τα αφτιά τους είναι εξίσου επιρρεπή στο χάιδεμα. Προτιμούν εκείνους (βασικά, εκείνη) που φωνάζουν περισσότερο, γιατί τουλάχιστον κάτι μοιάζουν να κάνουν – οι υπόλοιποι τους φαντάζουν αδρανείς και παλιοί, λες και ελπίζουν πως θα θεωρηθούν κάποια στιγμή μονόφθαλμοι σε ένα σύστημα τυφλών.
Αν τα προοδευτικά κόμματα και τα πρόσωπα που φιλοδοξούν να ηγηθούν κάποια στιγμή έχουν μια αποστολή, αυτή είναι να φροντίσουν να μη χαθεί ακόμα μια γενιά. Να μην εκπαιδευτεί στον λαϊκισμό, να μη νιώσει άνετα στα άκρα, να πιστέψει στις αλλαγές που δεν είναι σύνθημα, αλλά κερδίζονται βήμα-βήμα. Οφείλουν να γίνουν καλύτεροι απ’ αυτό που είναι σήμερα.