ستیز با علم؛ بالاخره شهرداری خانه اندیشه ورزی ایران را تعطیل کرد/ آیا عالمان می توانند انجمن قدرتمندی داشته باشند؟

۱۴ سال،  بی‌صدا و بی‌ادعا، چراغ علم و فرهنگ را روشن نگاه داشت. در هیاهوی زمانه، گوشه‌ دنج و آرامشی بود برای عمق بخشیدن به اندیشه و پرواز خیال جامعه ای که در ناخودآگاهش جایگیری صلح می توانست جای انبوهی از خشم را بگیرد و به تدریج  به طرد خشم از جامعه منجر شود.  مگر چنین حرکتی خلاف منافع تندروی است که اقدام به تعطیلی اش کردند؟ همان کارکردی که ژیل دلوز ، فیلسوف پست‌مدرن فرانسوی، به قدرت خلاقه خیال در تولید مفاهیم و "خواستن" (desire) اهمیت می داد. بعد از جلوگیری از مراسم تجلیل از دکتر هادی خانیکی در گناباد و اکنون خانه اندیشمندان، خانه آخر چنین تحرکاتی در کجا قرار دارد؟