Η Ισπανία απειλεί να μπλοκάρει τον στόχο για 5% στις αμυντικές δαπάνες στο ΝΑΤΟ

Η ισπανική κυβέρνηση, μαζί με άλλους εταίρους, αντιτίθεται στην απαίτηση του Μαρκ Ρούτε, όπως διατυπώθηκε σε επιστολή που εστάλη χθες το βράδυ, σχετικά με την καθιέρωση ενός νέου ορίου αμυντικών δαπανών στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Χάγη.

Πρόκειται για την πιο κρίσιμη σύνοδο της Συμμαχίας μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Ο νέος Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, απέστειλε επιστολή στους συμμάχους, με την οποία προωθεί την ιδέα να αυξήσουν όλοι οι εταίροι τις στρατιωτικές τους δαπάνες —μια πρόταση που ανταποκρίνεται πλήρως στις παλιές απαιτήσεις του Ντόναλντ Τραμπ.

Τι προτείνει το ΝΑΤΟ;

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, πρότεινε τα κράτη-μέλη να δεσμευτούν να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ, με στόχο την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος της Συμμαχίας έναντι απειλών όπως η Ρωσία.

Γιατί αντιδρά η Ισπανία;

Η Ισπανία, η οποία μόλις πρόσφατα ξεκίνησε να πλησιάζει τον στόχο του 2% του ΑΕΠ στις αμυντικές δαπάνες (όπως συμφωνήθηκε σε παλαιότερες Συνόδους του ΝΑΤΟ), θεωρεί τον νέο στόχο, υπερβολικό και πρόωρο.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει:

Ότι δεν υπάρχουν οι οικονομικές και βιομηχανικές δυνατότητες για τόσο μεγάλη αύξηση σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Ότι προτεραιότητα πρέπει να είναι οι πραγματικές επιχειρησιακές ικανότητες, όχι αυθαίρετοι αριθμοί.

Ότι το 5% μπορεί να πλήξει τις κοινωνικές δαπάνες και την εσωτερική πολιτική ισορροπία.

Ποιοι είναι οι σύμμαχοι της Ισπανίας;

Η Ισπανία δεν είναι μόνη. Και άλλες χώρες, όπως η Ιταλία, η Πορτογαλία και ορισμένα κράτη της Κεντρικής Ευρώπης εκφράζουν παρόμοιες επιφυλάξεις και ζητούν περισσότερο ρεαλισμό και ευελιξία στους στόχους.

Ποιες είναι οι συνέπειες;

Η ένταση αυτή φέρνει ρήγμα στη συνοχή της Συμμαχίας, ενόψει μιας Συνόδου που χαρακτηρίζεται ως η πιο σημαντική από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Οι πιέσεις για στρατιωτικοποίηση εντείνονται, και η ΕΕ–ΝΑΤΟ ισορροπεί μεταξύ ασφάλειας και δημοσιονομικής σταθερότητας.

Η Ισπανία επιλέγει μια μετριοπαθή και ρεαλιστική στάση, απορρίπτοντας τον στόχο του 5% για αμυντικές δαπάνες ως ανέφικτο και πολιτικά ριψοκίνδυνο. Η Σύνοδος της Χάγης ενδέχεται να οδηγήσει είτε σε έναν συμβιβασμό είτε σε ανοιχτή διαφωνία εντός της Συμμαχίας.