به پلاکت خونم می‌گویم برو مفید باش، نجات بده!

وقتی از او می‌پرسیم آیا اهدای پلاکت یک تصمیم شخصی است یا اجتماعی، لحظه‌ای مکث می‌کند. بعد از همان جنس مکث‌هایی که آدم‌ها فقط وقتی دارند که مسئولیت را فهمیده‌اند می‌گوید: «درست مثل وقتی که کسی با ماشین توی جوی آب می‌افتد و همه می‌دوند کمکش کنند. اهدای پلاکت هم همین است. ما آمده‌ایم برای مردم باشیم. این راز آفرینش ماست.»