Με Φίλτρο – Χωρίς Φίλτρο

Ελιγμός

Αρχικά – από τη Δευτέρα και μέχρι την Τετάρτη το βράδυ –, η στρατηγική ήταν «καθόμαστε μέχρι να φύγουμε». Τα πλάνα των άδειων γαλάζιων εδράνων το φανέρωναν άλλωστε. Το ίδιο κι οι συνεχείς αντιπολιτευτικές οχλήσεις με την ερώτηση «θα είστε εδώ να ψηφίσετε ή όχι;» που έμεναν αναπάντητες. Αργότερα, λίγο πριν το ρολόι δείξει μεσάνυχτα και έρθει η ώρα της κάλπης, επειδή το ΠΑΣΟΚ σκέφτηκε να θέσει ζήτημα ακυρότητας της διαδικασίας και να ζητήσει αναβολή της ψηφοφορίας (με το επιχείρημα ότι δεν υπήρχε νόμιμη συγκρότηση του Σώματος, ελλείψει του απαιτούμενου αριθμού βουλευτών της πλειοψηφίας μέσα στην αίθουσα), ο σχεδιασμός άλλαξε. Κι άρχισαν να φτάνουν στη Βουλή κούτες με επιστολικές ψήφους, όπως κατήγγειλαν αντιπολιτευόμενοι. Ο τακτικισμός που θα χρησιμοποιούσε η ΝΔ ώστε να μη χρειαστεί η κυβέρνηση να δικαιολογεί διαρροές μετατράπηκε σε όχι και τόσο επιδέξιο ελιγμό. Τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης πηγές της διατείνονταν πως – sic – προβληματίστηκαν για το τι πρέπει να κάνουν, αλλά «η παρωδία» των αντιπολιτευόμενων κομμάτων τούς έπεισε ότι είναι αναγκαίο να παρουσιάσουν ορισμένες ψήφους της συμπολίτευσης προκειμένου «να μπει τέλος» στην εργαλειοποίηση που επιχειρούσαν οι απέναντι.

Ιδέες

Για να το πούμε με λιγότερα – και ωμότερα – λόγια: η κυβερνητική πλειοψηφία, προσπαθώντας να αποφύγει τις μουτζούρες που ενδεχομένως θα άφηνε πάνω στην εικόνα της κεντροδεξιάς ενότητας η ψηφοφορία για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, κατάφερε να μαυρίσει τελείως το προφίλ της υπεύθυνης πολιτικής δύναμης, η οποία σέβεται τους θεσμούς – εκείνο που ρητορικά φιλοτεχνεί για τον εαυτό της ξανά και ξανά για να εμφανιστεί καλύτερη από τους αντιπάλους της, δηλαδή. Ακόμη κι αυτοί που δεν έχουν μελετήσει κάθε άρθρο του Συντάγματος κι αγνοούν το περιεχόμενο του Κανονισμού της Βουλής, είδαν την προχθεσινή στάση του κυβερνώντος κόμματος στην Ολομέλεια σαν περφόρμανς σε ριάλιτι κακής ποιότητας. Παρατήρησαν πως παγιδεύτηκε τελικά μέσα στο δίχτυ σωτηρίας από τα εσωκομματικά του προβλήματα. Και πνίγηκε στη μεθόδευσή του. Το πολιτικό κόστος το οποίο ίσως θα είχαν μερικές αποκλίσεις από την κομματική γραμμή κρίθηκε σημαντικότερο από την παραπάνω ζημιά. Αυτή η λάθος στάθμιση, όμως, υποδηλώνει ένα πρόβλημα βαθύτερο από το άγχος για τα κουκιά. Μαρτυρά πως οι εμπνευστές των νεοδημοκρατικών σχεδίων ξεμένουν από ιδέες. Ετσι, καταφεύγουν σε κόλπα – κόλπα που μοιάζουν πολύ μ’ εκείνα τα οποία προσάπτουν στους άλλους, όπως η εργαλειοποίηση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών.