پسران آقای آملی
مرحوم میرزا هاشم اردشیرآملی، از آخوندهای شوخ و خوشمشرب بود. نکتهگویی و مزهپراکنی در میان منبریها متداول است. کسانی مثل کافی و فلسفی و نوقانی و سبزواری از منبریهایی بودند که همراه با خطبه عاشورا مزهپراکنی هم میکردند و گاه حقا نکتههای بامزهای حتی درباره خودشان، یعنی ارباب عمائم، بر زبان میآوردند. اما کسی که عنوان آیتالله داشت و به مرجعیت رسیده بود هرگز لطیفهای بر زبان نمیآورد و عبوس بود و در جمع ساکت و صامت، مگر زائری و مقلدی سوالی بر زبان میآورد که او ناچار به پاسخگویی میشد.
