«Τουλουμού, μπρο!» Συμμέτοχες όλες οι γενιές στην κακοποίηση της γλώσσας

Έρευνα που διεξήχθη από επιστήμονες του Πανεπιστημίου McGill στον Καναδά αμφισβητεί τη διαδεδομένη θεωρία ότι η εξέλιξη της γλώσσας απαιτεί την αντικατάσταση των παλαιότερων γενεών από νεότερες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, όταν οι λέξεις αλλάζουν σημασία, οι ομιλητές όλων των ηλικιών συμμετέχουν σε αυτή τη διαδικασία. Αν και οι μεγαλύτερης ηλικίας ομιλητές μπορεί να υιοθετούν τις νέες σημασίες μερικά χρόνια αργότερα από τους νεότερους, σε ορισμένες περιπτώσεις είναι εκείνοι που εισάγουν πρώτοι νέες σημασίες στο λεξιλόγιο. «Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις γενικά αποδεκτές απόψεις για την εξέλιξη της γλώσσας», δήλωσε ο Γκαουράβ Καμάθ, διδακτορικός φοιτητής Γλωσσολογίας στο McGill και κύριος συγγραφέας της μελέτης, η οποία δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS).

Η ομάδα ανέλυσε τη χρήση περισσότερων από 100 λέξεων σε 7,9 εκατομμύρια ομιλίες που εκφωνήθηκαν στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1873 έως το 2010, χρησιμοποιώντας τεχνητή νοημοσύνη. Αν και ήταν δύσκολο να εντοπίσουν πότε ακριβώς εμφανίζεται μια νέα σημασία λέξης, κατάφεραν να εντοπίσουν την πρώτη της εμφάνιση και την εξέλιξή της μέσα στο χρόνο, μόλις αυτή καθιερωθεί. Ένα παράδειγμα είναι η λέξη article: από το 1873 έως το 2010 χρησιμοποιείται σταθερά για να αναφέρεται σε άρθρα νόμων. Όμως η χρήση της για αντικείμενα, συχνή μέχρι τη δεκαετία του 1940, μειώνεται αισθητά τη δεκαετία του 1950. Από τη δεκαετία του 1970 και μετά, η κύρια σημασία της αφορά δημοσιογραφικά άρθρα.

Παρότι η μελέτη επικεντρώνεται σε έναν συγκεκριμένο χώρο —το αμερικανικό Κογκρέσο— οι ερευνητές δηλώνουν ότι το επόμενο βήμα είναι να διερευνηθεί αν τα ίδια φαινόμενα παρατηρούνται και σε ευρύτερες κοινωνικές και πολιτισμικές ομάδες. Όπως σημειώνει και ο καθηγητής Μόργκαν Σόντερεγκερ, συν-συγγραφέας της μελέτης, «οι πολιτικοί δεν αποτελούν απαραίτητα την πιο αντιπροσωπευτική κοινωνική ομάδα ομιλητών». Μια από τις επόμενες προκλήσεις που θέτουν οι ερευνητές είναι: «Θα μπορούσαν οι μέθοδοί μας να προβλέψουν την εξάπλωση νέας αργκό που χρησιμοποιούν σήμερα οι έφηβοι;». Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα απαιτήσει νέα μελέτη.