وقتی مرگ «دیه» ندارد!
0
کارگران اتباع و فاقد شناسنامه، سوژههایی در دسترس و نان و آبدار برای کارفرمایان سودجو هستند که با پرداخت کمترین حقوق و بدون برعهده گرفتن مسئولیت، آنان را استثمار میکنند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، دادههای مرکز آمار ایران نشان میدهد که در سالهای پس از ۱۴۰۰، جمعیت مهاجر افغانستانی در ایران بهطور چشمگیری افزایش یافته و عمدتا در بخشهایی چون «ساختمان»، «کشاورزی»، «خدمات» و «برخی مشاغل فنی» مستقر شدهاند. این مهاجران عمدتا جذب مشاغل کمهزینه، سخت و به شدت کممتقاضی در میان نیروی کار ایرانی شدند که مسلماً در بسیاری از فعالیتهای اقتصادی، نبود این نیروها به توقف در حلقههای تولید منجر خواهد شد.
اما با این وجود، هیچ زمان ساماندهی، بیمه کردن و برخورداری از حقوق شغلی، در دستور کار کارفرمایان قرار نگرفته است.