Κοπή της πίτας

Εφτασε επιτέλους η εποχή που όλοι οι πολιτικοί, ανεξαρτήτως κόμματος, λατρεύουν να μισούν: η εποχή της πίτας. Και μια τέτοια έγινε αφορμή για να συναντηθούν (και να κόψουν μαζί, χαμογελαστοί), στο 7Ο διαμέρισμα της Αθήνας ο Χάρης Δούκας και ο Παύλος Γερουλάνος, ανοίγοντας μια νέα, πιο χαλαρή φάση στη μεταξύ τους σχέση για το 2026. Αλλη μια ενδιαφέρουσα πίτα, πάντως, αναμένεται την ερχόμενη Τρίτη, αυτή που θα κόψει ο ίδιος ο Γερουλάνος –ο οποίος έχει στείλει πολλές και πολιτικές προσκλήσεις. Και δεν είναι λίγα τα πρόσωπα που θα παραστούν περιμένοντας να ακούσουν τι θα πει. Και για στόχους, αλλά και για βελόνες.

Για τα λιμάνια

Πάντως το ΠΑΣΟΚ δουλεύει προγραμματικά, σε θέματα με τα οποία οι υπόλοιποι δεν ασχολούνται. Τη Δευτέρα ο τομέας Ναυτιλίας ετοιμάζει μια ειδική εκδήλωση στο Εμπορικό και Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Πειραιά για τα λιμάνια, τα οποία περιγράφονται ως «μοχλός ανάπτυξης της οικονομίας». Την πρόταση του κόμματος για την ανάπτυξη των λιμανιών θα αναπτύξει ο γραμματέας του τομέα Ναυτιλίας, Θάνος Πάλλης, ενώ θα υπάρχουν ένα αυτοδιοικητικό πάνελ (όπου συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, ο δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης και ο δήμαρχος Λαυρεωτικής Δημήτρης Λουκάς) και ένα επιστημονικό. Παρεμβάσεις θα κάνουν η Αννα Διαμαντοπούλου και ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Δύο θητείες

Το αίτημα για κάθαρση, όπως το περιγράφουν πολλοί πολιτικοί χώροι – και πιο πρόσφατα η Μαρία Καρυστιανού – περνάει μέσα από την αλλαγή του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών. Αυτό όμως που αποφεύγουν να πουν είναι πως η αλλαγή ή η κατάργηση που υπόσχονται έχει μια διαδικασία που επιβάλλει συναινέσεις. Για να αναθεωρηθεί ή να καταργηθεί το 86, όπως προβλέπει το Σύνταγμα, πρέπει η αλλαγή να συγκεντρώσει στην προτείνουσα και στην αναθεωρητική Βουλή την απαιτούμενη πλειοψηφία – στη μια εξ αυτών πρέπει να πάρει 180 ψήφους. Αν οι εκλογές γίνουν, λοιπόν, στην ώρα τους, το νωρίτερο που μπορεί να αλλάξει είναι από το 2028 έως το 2031.

«Δικαίωμα της»

Πολλοί περιμένουν τη σύγκρουση της Καρυστιανού με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, όμως αυτή δεν θα έρθει ακόμα – και, όταν (αναπόφευκτα) συμβεί, δεν θα έχει τη μορφή που ίσως όλοι περιμένουν. Οταν ρωτήθηκε, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας είπε (Kontra) πως θεωρεί ότι το μεγαλύτερο στοίχημα για την υπόθεση των Τεμπών είναι να μην απαξιωθεί ο αγώνας των συγγενών και να κρατήσουν ενωμένη εικόνα: «Εγώ την κ. Καρυστιανού στο πεδίο αυτό εξακολουθώ να τη βλέπω από τη δική μου σκοπιά, της συνηγόρου που μάχεται για τον κοινό αγώνα. Δεν πρόκειται ποτέ να μπω στον πειρασμό να σχολιάζω σε πολιτικό επίπεδο ή να κατακεραυνώνω σε πολιτικό επίπεδο». Αν όμως το κάνει εκείνη;

Απορία

Εχει νόημα να μετράται ως πρόθεση η δυνητική ψήφος;