Νέα Αριστερά: Μια ρήξη που πήρε αναβολή

Στελέχη είχαν από καιρό περιγράψει πως το διαρκές προγραμματικό συνέδριο της Νέας Αριστεράς δεν θα οδηγούσε σε ρήξη. Ενα συνέδριο με ίδια σύνθεση με το ιδρυτικό – ως διαρκές – και που δεν θα είχε στην ατζέντα θέμα νέας ηγεσίας και εκλογής νέων οργάνων. Ολοκληρώθηκε χθες λοιπόν έπειτα από τέσσερις ημέρες διεργασιών. Και κατέληξε σε συνθετική πολιτική απόφαση.

Εδώ και καιρό είχαν σχηματοποιηθεί οι δύο ομάδες. Αυτή, με επικεφαλής τον Αλέξη Χαρίτση, πρόεδρο του κόμματος, που θέλει λαϊκό μέτωπο. Εισηγητικά το ανέλυσε ο ίδιος, την πρώτη μέρα του συνεδρίου. Και η τάση της «ριζοσπαστικής Αριστεράς» με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, γραμματέα της ΚΕ του κόμματος και βέβαια μια σειρά ιστορικών στελεχών, όπως ο Νίκος Βούτσης, ο Πάνος Σκουρλέτης και ο Νίκος Φίλης (κατέθεσε τροπολογία που ψηφίστηκε ομόφωνα για να μην παρευρίσκονται στελέχη του κόμματος σε εκδηλώσεις που εκπέμπουν θολό σήμα). Το ίδιο το κείμενο-σκεπτικό της χθεσινής πολιτικής απόφασης που ψηφίστηκε συντριπτικά, σε χίλιες διαπιστεύσεις συνέδρων, αποτυπώνει αυτές τις ισορροπίες. Μια πιο προσεκτική ματιά εντοπίζει βέβαια μια πιο σκληρή οριοθέτηση ως προς το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα.

Απόφαση οριοθέτησης σε Τσίπρα

Κάθε πλευρά πάντως έδειχνε ικανοποιημένη. Η πλευρά «των λαϊκομετωπικών» επειδή το συνέδριο επιβεβαίωσε την κριτική του Αλέξη Χαρίτση – αποτυπωμένη στην ομιλία του – για τις αποτυχημένες κεντρώες λύσεις και την πολιτική του μέσου όρου. «Ταυτόχρονα ότι κάθε ενωτική προσπάθεια οφείλει να σέβεται την αυτονομία των επιμέρους χωρών». Το σημείωσε ο ίδιος αργά χθες στο fb: «Η πολιτική απόφαση του συνεδρίου επιβεβαιώνει την ιδρυτική πράξη της Νέας Αριστεράς: ότι η σύγχρονη ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά έχει ως κύριο μέλημα τη συγκρότηση ενός μεγάλου, ανοιχτού, μετώπου απέναντι στη Δεξιά». Η έτερη πλευρά επειδή και μια διάσπαση αποφεύχθηκε, και μια αριστερή μετατόπιση συντελέστηκε. «Το μέτωπο που υποστηρίζουμε δεν αποτελεί εφαρμογή στο σήμερα αποτυχημένων κεντρώων ή κεντροαριστερών λύσεων. Ούτε συνεπάγεται τη ρευστοποίηση της Αριστεράς ή τη μετατροπή της σε συνιστώσα μιας αφηρημένης δημοκρατικής παράταξης. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο εξάλλου προσωποπαγή κόμματα και προσωποκεντρικές στρατηγικές που έχουν αποδειχθεί ήδη αποτυχημένες στο παρελθόν αποπροσανατολίζουν τον κόσμο της Αριστεράς». Μια σαφής αναφορά-βολή προφανώς στις πρωτοβουλίες Τσίπρα.

Τοποθετήσεις στελεχών όπως ο Νίκος Βούτσης ήταν γλαφυρές ως προς αυτό: «Αυτονόητα όμως δεν μας αφορά και η επιλογή εγχειρημάτων που εν τη γενέσει τους, όχι μόνο επιλέγουν την Κεντροαριστερά ως βασικό χώρο αναφοράς και τη δήθεν αδιαμεσολάβητη σχέση εν γένει με τους πολίτες, αλλά και κυρίως απαξιώνουν τα στελέχη των άλλων πολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς».