Φανέλα και… σφυρίχτρα!
Μεγάλη επιτυχία η πρόκριση του ΟΦΗ στον τελικό του Κυπέλλου. Αυτονόητο αυτό; Οχι με την έννοια που μπορεί κάποιος να το διαπιστώσει σε μια πρώτη ανάγνωση. Γιατί η ομάδα της Κρήτης κατάφερε κάτι πολύ σημαντικό την εφετινή σεζόν: σταμάτησε ή για να ειπωθεί σωστότερα «μπλόκαρε» τον Λεβαδειακό όπως κανένα σύνολο δεν μπόρεσε με επάρκεια να κάνει τόσους και τόσους μήνες.
Μόνο την τελευταία εβδομάδα Λεβαδειακός και ΟΦΗ ήρθαν σε τετ-α-τετ τρεις φορές. Μια φορά έφεραν στο Ηράκλειο ισοπαλία για το Κύπελλο και τις άλλες φορές νίκησε η ομάδα της Κρήτης. Επιπρόσθετα, για να δικαιολογηθεί και το «στοπ» στα κανόνια της Λιβαδειάς, για πρώτη φορά μετά τις 13 Σεπτεμβρίου και το 0-1 με την ΑΕΚ εντός έδρας, οι άσοι των Πράσινων δεν βρήκαν δίχτυα.
Ναι, η ομάδα που έχει την κορυφαία επίθεση της Λίγκας με 49 γκολ έμεινε στον χθεσινό ημιτελικό στο μηδέν. Ισως αυτό να έφερε τελικά και το εισιτήριο της πρόκρισης. Είναι απλά το λεγόμενο «ειδικό βάρος» της φανέλας. Ο Λεβαδειακός μπροστά στο «πρέπει», σαφέστατα λύγισε. Ο δε ΟΦΗ, φτάνει στον τρίτο του τελικό μέσα σε 12 μήνες, αν βέβαια εδώ υπολογίσουμε και το Σούπερ Καπ. Και ελπίζει αυτή τη φορά πως θα χαμογελάσουν οι ποδοσφαιριστές του. Δεν θα είναι φαβορί. Αλλά ίσως να έχουν τον τρόπο τους.
Και ασφαλώς, θέλουν να έχουν μια καλύτερη αντιμετώπιση από τη διαιτησία, τουλάχιστον όπως το βλέπουν οι περισσότεροι στο Ηράκλειο. Γιατί χθες ο Παπαπέτρου, παραήταν αυστηρός με τον ΟΦΗ. Εως το 34′ είχε δώσει δύο κόκκινες κάρτες!
Η πρώτη στο 14′ στον Αθανασίου για φάουλ εκτός περιοχής και την πήρε πίσω με παρέμβαση του Παπαδόπουλου ( VAR). Δεν ήταν καν παράβαση. H δεύτερη ήρθε στο 34′ για μαρκάρισμα του Σαλσίδο πάνω στον Τσοκάι και ήταν δεύτερη κίτρινη. Η πρώτη είχε δοθεί στο 22′ και πάλι για φάουλ στον Τσοκάι!
Ωστόσο, στην κάρτα που οδήγησε στην αποβολή, δεν μπορούσε να έχει λόγο το VAR. Και τελικά έστω και με παίκτη λιγότερο, χωρίς καν να βγει από το καβούκι του στο δεύτερο ημίχρονο, ο ΟΦΗ πήρε το εισιτήριο. Με ήρωα τον κάπτεν του, τον Βασίλη Λαμπρόπουλο, τον παίκτη που ευελπιστεί πως στα 36 του χρόνια θα σηκώσει ξανά την κούπα, τη δεύτερη της καριέρας του μετά αυτή που κατέκτησε με τα χρώματα της ΑΕΚ. Ενα «χρυσό» γκολ για τον κεντρικό μπακ και με τον γκολκίπερ Λοντίγκιν να φέρει σημαντικό κομμάτι ευθύνης.
Οσο για τον Κόντη, δικαίωση. Αλλά και δικαίωση για όλους όσοι υποστηρίζουν πως μια καριέρα χτίζεται βήμα βήμα, πατώντας στα πρώτα σκαλοπάτια αρχικά και όχι όταν κάποιος πηγαίνει κατευθείαν στο… Εβερεστ!