Για πρώτη φορά στο φως τα οστά του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης
Σε μια ιστορική στιγμή για τον καθολικό κόσμο, τα λείψανα του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης εκτίθενται για πρώτη φορά δημόσια, οκτώ αιώνες μετά τον θάνατό του. Η πρωτοβουλία εντάσσεται στις εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 800 χρόνων από την κοίμησή του και έχει ήδη προκαλέσει τεράστιο διεθνές ενδιαφέρον, με εκατοντάδες χιλιάδες πιστούς να έχουν προγραμματίσει επίσκεψη στην ιταλική πόλη.
Η τελετή μεταφοράς της λάρνακας από την κρύπτη στον κυρίως ναό της Κάτω Βασιλικής πραγματοποιείται με ιδιαίτερη επισημότητα, παρουσία υψηλόβαθμων εκπροσώπων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Τα οστά, φθαρμένα από τον χρόνο και την υγρασία, παρέμεναν σφραγισμένα και σχεδόν λησμονημένα για περίπου 600 χρόνια, σε βάθος τριών και πλέον μέτρων κάτω από τη γη.
Οι διοργανωτές επιμένουν ότι η έκθεση δεν έχει χαρακτήρα εντυπωσιασμού, αλλά βαθύ πνευματικό και θεολογικό νόημα. Οι επισκέπτες ακολουθούν μια συγκεκριμένη διαδρομή: σύντομη ιστορική εισαγωγή, προσκύνηση μπροστά στη λάρνακα, δυνατότητα προσευχής, εξομολόγησης και προσωπικής ευλογίας. Στην Άνω Βασιλική τελούνται καθημερινά λειτουργίες, ενώ έχουν προγραμματιστεί συναυλίες, νεανικά προσκυνήματα και οργανωμένες επισκέψεις από επισκοπές όλου του κόσμου.
Η Ασίζη αποτελεί εδώ και αιώνες σημείο αναφοράς για εκατομμύρια ανθρώπους. Ακόμη και σε «κανονικές» χρονιές, περίπου πέντε εκατομμύρια προσκυνητές και επισκέπτες συρρέουν στον τόπο όπου έζησε και δίδαξε ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με την ταπεινότητα, την απόλυτη φτώχεια και την αγάπη προς κάθε μορφή ζωής. Ο Φραγκίσκος, γιος πλούσιου εμπόρου, εγκατέλειψε τα πάντα για να ζήσει σε ριζική απλότητα, ιδρύοντας το Τάγμα των Φραγκισκανών και επηρεάζοντας βαθιά την πνευματικότητα της Δύσης. Ανακηρύχθηκε άγιος μόλις δύο χρόνια μετά τον θάνατό του, γεγονός που μαρτυρά τη βαθιά απήχηση που είχε ήδη εν ζωή.
Η Βασιλική της Ασίζη διατηρεί μέχρι σήμερα κειμήλια μοναδικής σημασίας: το φθαρμένο γκριζωπό ράσο του, χειρόγραφες επιστολές και τον κανόνα του τάγματός του. Η παρούσα έκθεση των οστών έρχεται να προσθέσει μια ακόμη διάσταση στην ιστορική μνήμη, μετατρέποντας τον χώρο σε παγκόσμιο επίκεντρο πνευματικής αναφοράς.
Το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται στους πιστούς. Ιστορικοί, θεολόγοι και μελετητές του μεσαιωνικού πολιτισμού βλέπουν στο γεγονός μια σπάνια ευκαιρία επαναπροσέγγισης μιας μορφής που διαμόρφωσε όχι μόνο τη θρησκευτική σκέψη, αλλά και την κοινωνική αντίληψη για τη φτώχεια, την ειρήνη και τη σχέση ανθρώπου και φύσης.
Οκτώ αιώνες μετά, το μήνυμα του Φραγκίσκου – συμφιλίωση, σεβασμός στη δημιουργία και αδελφοσύνη – φαίνεται να αποκτά νέα επικαιρότητα σε έναν κόσμο που δοκιμάζεται από πολέμους, ανισότητες και περιβαλλοντικές κρίσεις. Η έκθεση των λειψάνων του δεν αποτελεί απλώς ένα θρησκευτικό γεγονός, αλλά μια υπενθύμιση ότι ορισμένες φωνές του παρελθόντος συνεχίζουν να συνομιλούν δυνατά με το παρόν.