Επι-σκέψεις νοημάτων

Ως πότε θα «ασκούνται επί χάρτου» ή επί [ληγμένων] ψευδαισθήσεων οι διανοούμενοι της δημοκρατικής παράταξης που ονειρεύονται να δημιουργήσουν την Κεντροαριστερά;

Πόσα πειράματα πρέπει ν’ αποτύχουν για να συνειδητοποιήσουν ότι κινούνται στο πεδίο των εμμονών κι όχι της πολιτικής πραγματικότητας;

Ακόμα και ο όρος Κεντροαριστερά μοιάζει δίκοπος: το Κέντρο θα πάει Αριστερά ή η Αριστερά στο Κέντρο; Κι όλοι μαζί [sic] προς τα πού μπορούν να πάνε από άποψη διακυβέρνησης, όταν δεξιά και αριστερά τους έχουν υψωθεί τείχη;

Απαντες αναζητούν σταθερή ταυτότητα και επιχειρούν να κάνουν την υπέρβαση μέσω «συμμαχιών» [μιας χρήσης;].

Στην ουσία όμως, αντί ο ένας φορέας να ανανεώνει τον άλλον με τις δικές του ιδέες, στο τέλος ο ένας επιμολύνει τον άλλον με τις δικές του «ασθένειες».

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, που δεν αντιμετωπίζεται με ρετσέτες και τσιτάτα του παρελθόντος, το ΠΑΣΟΚ οφείλει «να καταστήσει κατανοητό τον εαυτό του», δηλαδή ν’ αποφασίσει ότι μόνον η πολιτική αυθυπαρξία θα του δώσει ώθηση και δυναμική.

Να κλείσει τ’ αφτιά του τόσο στις σειρήνες «της κλίσης προς τα δεξιά» ,όσο και στους πυρήνες «της απόκλισης προς την ψευτοαριστερά». Επίσης ν’ απορρίψει οριστικά κι αμετάκλητα το αφήγημα του Καλού και του Κακού ΠΑΣΟΚ, εκδοχές που κατά καιρούς εκφράζουν διάφοροι επίγονοι.

Για να ανασυγκροτηθεί ένας προοδευτικός, δημοκρατικός, σοσιαλιστικός, αριστερός χώρος, πρέπει πρώτα να συγκροτηθεί σ’ ενιαίο σύστημα σε ένα Ολον.

Οχι στο «Ολον Κάτι το Ασαφές», αλλά στην Ολη Σοσιαλιστική Δημοκρατική Αριστερά, με το ΠΑΣΟΚ και διά του ΠΑΣΟΚ.

Το εθνικό, πατριωτικό, κοινωνικό, λαϊκό, ανοικτό κόμμα χωρίς νέες φοβίες και παλιές ενοχές θα λειτουργήσει ως πραγματική Σοσιαλιστική Δημοκρατική Αριστερά κι όχι ως παλινδρομούσα Αριστεροδεξιά ή Κεντροαριστερά.

Αυτό είναι το στοίχημα κι όχι οι εκλογικοί αλγόριθμοι.

ΥΓ. Ενα κόμμα οφείλει εξαρχής να δηλώσει ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΥΤ-ΑΡΚΕΙΑ και να είναι ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΑΥΤΟ-ΦΩΤΟ.

Αν συνεπώς το πρόσημο ΑΥΤΟ μοιάζει αναγκαίο για την ταυτότητα, τότε το κόμμα και κατ’ επέκταση τα στελέχη και τα μέλη του, θα πρέπει να πιστέψουν στην ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.

Σε σχέση με την ηγεσία κρίσιμο στοιχείο είναι η αναζήτηση της ΑΥΤΟ-ΝΟΜΙΑΣ [με αποφυγή ψευδοσυγκολλήσεων] και η ΑΥΤΟ-ΚΡΙΤΙΚΗ [για τυχόν λάθη τακτικής], ίσως και η υιοθέτηση της διαδικασίας ΑΥΤΟ-ΚΑΘΑΡΣΗΣ [για δόλιες κινήσεις εκτός πλαισίου δημοκρατίας ή ηθικής].

Σε σχέση με τα στελέχη νομίζω ότι επιβάλλεται η ΑΥΤΟ-ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ στις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων [αλλιώς θα πρόκειται για «ξέφραγο αμπέλι»] και ο ΑΥΤΟ-ΕΛΕΓΧΟΣ [όταν διαπιστώνονται αποκλίσεις]. Μέρος του ΑΥΤΟ-ΣΕΒΑΣΜΟΥ θεωρώ την παραίτηση από τις κομματικές ευθύνες όσων διαφωνούν με τη «γραμμή» της ηγεσίας [κι όχι η καθημερινή υπονόμευση].

Σε σχέση με τα μέλη κυρίαρχο ζήτημα παραμένει η ΑΥΤΟ-ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ [ποτέ η ηττοπάθεια δεν απέδωσε, ούτε η ΑΥΤΟ-ΛΥΠΗΣΗ ή το ΑΥΤΟ-ΜΑΣΤΙΓΩΜΑ αποτελούσαν πολιτική πράξη].

Η ΑΥΤΟ-ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ [σε περίπτωση αντι-παρά-θεσης] με την ηγεσία, σε συνδυασμό με τη λειτουργική ΑΥΤ-ΕΝΕΡΓΕΙΑ [αν έχει κολλήσει η βελόνα], συνιστούν καλύτερες λύσεις.

Εάν δεν λειτουργήσουν οι αρχές της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟ-ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΣ και όλα κινούνται γύρω από μία ναρκισσιστική ΑΥΤΟ-ΑΝΑΦΟΡΙΚΟΤΗΤΑ, τότε είναι βέβαιο ότι θα δημιουργηθούν οι αρνητικοί όροι ενός ερασιτεχνικού ΑΥΤΟ-ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ [α λα καρτ] που θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην ΑΥΤΟ-ΧΕΙΡΙΑ.

Το έχω ξαναγράψει.

Το μέλλον του ΠΑΣΟΚ είναι στα χέρια του κι όχι στα τεφτέρια των άλλων.

Ο καθηγητής Γιάννης Πανούσης είναι πρώην υπουργός