Εκτροπή
Τέτοια περιφανή νίκη ακροδεξιού σχηματισμού (όπως η επικράτηση του γερμανικού AfD στη Σαξονία-Ανχαλτ) δεν έχουμε ξαναδεί στα μεταπολεμικά χρόνια.
Φυσικά πρόκειται για περιφερειακές εκλογές. Αλλά το εκλογικό ποσοστό που πήρε (43,8%) φαίνεται να επιβεβαιώνει γενικότερα τις δημοσκοπήσεις ότι το AfD είναι πλέον πρώτο κόμμα στη Γερμανία.
Γιατί η γερμανική κοινωνία και πολλές άλλες ευρωπαϊκές στρέφονται στην Ακροδεξιά;
Δεν θέλει και πολύ μυαλό. Επειδή οι παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις της Δεξιάς, της Κεντροδεξιάς και του Κέντρου δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες του εκλογικού σώματος.
Για την Αριστερά δεν συζητώ καν. Εχει προ πολλού εγκαταλείψει τον μάταιο τούτο κόσμο.
Στη Γερμανία κι αλλού, το μεγάλο όχημα της Ακροδεξιάς είναι η μετανάστευση. Την οποία οι οργανωμένες δημοκρατικές πολιτείες δεν έχουν κατορθώσει να αντιμετωπίσουν.
Μιλάμε για μια μετανάστευση που κατακλύζει τον αστικό ιστό των περισσότερων ευρωπαϊκών πόλεων. Και εκλαμβάνεται από τους ευρωπαίους πολίτες ως απαξίωση του παραδοσιακού χώρου τους και αλλοίωση του αστικού περιβάλλοντος.
Από εκεί ξεκινάει ένα κουβάρι που καταλήγει στην κάλπη της Ακροδεξιάς. Ισλαμισμός, εγκληματικότητα και ανασφάλεια, ακρίβεια, εγκατάλειψη, αποξένωση…
Τα λαϊκά (και όχι μόνο) στρώματα αισθάνονται ότι ζουν μια όλο και πιο υποβαθμισμένη ζωή.
Σε αυτό το διογκούμενο ρεύμα λαϊκής δυσαρέσκειας και κοινωνικής δυσφορίας η Ευρωπαϊκή Ενωση και οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες δεν έχουν βρει απάντηση.
Λες και υπάρχει ένα δεσμευτικό σχέδιο από το οποίο δεν μπορούν να ξεφύγουν. Η ίδια η μετανάστευση (της οποίας όλοι πλέον αναγνωρίζουν τη διαβρωτική επίδραση…) υπόκειται σε κανονιστικές αρχές που υπηρετούν ίσως παλαιού τύπου ανθρωπιστικές δοξασίες αλλά δεν λύνουν το πρόβλημα.
Η αδυναμία της πολιτείας να δράσει εκλαμβάνεται ως αδιαφορία ή άρνηση. Και γεμίζει την κάλπη της Ακροδεξιάς.
Το κράτος δικαίου με τις αναρίθμητες «αρχές» τρίβει ενδεχομένως τα χέρια του. Αλλά το ίδιο το κράτος εμφανίζεται ανήμπορο να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών του.
Η συντηρητική στροφή είναι καταφανώς υπαρκτή σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ισως για λόγους συγκυριακούς δεν έχει ακόμη πάρει τη μορφή μιας ακροδεξιάς εκτροπής.
Αλλά όλο και περισσότεροι ακροδεξιοί σχηματισμοί χτυπούν την πόρτα της εξουσίας.
Η Γερμανία είναι κυριολεκτικά στον αέρα, κανείς δεν ξέρει τι θα ακολουθήσει. Ενώ και στη Γαλλία η Ακροδεξιά φαντάζει ως μεγάλο φαβορί για τις εκλογές του 2027.
Αν οι δύο σημαντικότερες ευρωπαϊκές χώρες μπατάρουν, τότε το ίδιο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα θα αρχίσει να τρίζει επικίνδυνα.
Είναι κάτι που όλοι απευχόμαστε να ζήσουμε. Αλλά κανείς δεν διασφαλίζει ότι δεν θα συμβεί.