Υποψηφιότητα
Το τάιμινγκ φάνηκε κάπως άστοχο. Ούτε μια βδομάδα νωρίτερα, εκείνος είχε προειδοποιήσει (με το γνωστό, «ψύχραιμο», ύφος του) ότι «εάν μείνει ακυβέρνητη» η χώρα, «μην έχουμε καμία αμφιβολία ότι θα γίνει ντου από απέναντι», προκαλώντας με την κορόνα του άλλη μια ρωγμή στο ήδη ραγισμένο αντιλαϊκίστικο προφίλ της κυβέρνησης.
Παρ’ όλα αυτά, η ΝΔ ενημέρωσε το πανελλήνιο – και ειδικά το εκλογικό σώμα της Α΄ Θεσσαλονίκης – πως, με απόφαση του Πρωθυπουργού, ο Γιώργος Φλωρίδης θα ξανακυνηγήσει τον σταυρό, έπειτα από πολλά χρόνια. Η υποψηφιότητά του «πουλιέται» από το κυβερνών κόμμα ως μια ακόμη διεύρυνση προς το Κέντρο. Ενας επιπλέον πρώην πασόκος (με πέντε, κατά επισήμανσή του, θητείες στη Βουλή) είδε το νεοδημοκρατικό φως το αληθινό για χάρη της πολιτικής σταθερότητας.
Βέβαια, ο νέος γαλάζιος πολιτευτής δεν μοιάζει ιδιαίτερα με την πλειονότητα των πασοκογενών μεταγραφών της ΝΔ. Η σχεδόν ακτιβιστική του μιντιακή παρουσία, οι ιαχές εναντίον του παλιού του κόμματος κι υπέρ του σημερινού, θυμίζουν περισσότερο τον τύπο του πολιτεύεσθαι που έχει καθιερώσει η Βούλτεψη στα τηλεπαράθυρα. Γι’ αυτό, αρέσει κυρίως στους ορίτζιναλ νεοδημοκράτες της εκλογικής Περιφέρειας για την οποία επελέγη, όπως λένε άνθρωποι που έχουν δει τις σχετικές τοπικές μετρήσεις της κοινής γνώμης.
Όρια
Ο υπουργός Δικαιοσύνης μπορεί να μην έχει την τεχνογνωσία να φέρει μετριοπαθείς, απογοητευμένους από την κυβέρνηση, πίσω στο κεντροδεξιό μαντρί (αφού ό,τι χαρακτηρίζει ιταμή συμπεριφορά των αντιπάλων, το περιγράφει ως δικά του καθαρά λόγια). Αυτό δεν πειράζει τους στρατολόγους του, όμως.
Επιστρατεύτηκε με την προσδοκία να συσπειρώσει την παραδοσιακή βάση του κόμματος σε μια περιοχή που οι διαρροές προς τα δεξιά συνεχίζονται. Επομένως, η χρονική στιγμή της ανακοίνωσης της καθόδου του στις εκλογές ήταν κάτι παραπάνω από κατάλληλη. Ηταν ιδανική για να τονωθεί το φρόνημα του συντηρητικού ακροατηρίου.
Η περίπτωσή του, λοιπόν, έχει αξία όχι επειδή δείχνει τη δυνατότητα της ΝΔ να προσελκύει ακόμη κεντροαριστερούς και να σαμποτάρει έτσι όποια απόπειρα κάνει το Κίνημα να εμφανιστεί ως εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης (εξάλλου, ο εν λόγω είχε ενσωματωθεί στην τωρινή του παράταξη πολύ πριν κληθεί να αφήσει τα σοσιαλμιντιακά αλώνια και να την υπηρετήσει).
Εχει κάποια σημασία γιατί υποδηλώνει πόσο έχουν στενέψει τα όρια της εκλογικής επιρροής της ΝΔ, πόσο δύσκολο της είναι να επαναπροσεγγίσει αυτούς που της εξασφάλισαν τις δύο προηγούμενες εκλογικές της νίκες. Οσο κι αν φωνάζει για την κατάντια του ΠΑΣΟΚ ο Φλωρίδης, ακούγεται ως υπενθύμιση των περιθωρίων δράσης που έχει πια η ΝΔ.
