Μεγάλες νίκες, μεγάλοι προβληματισμοί

Την πέμπτη αγωνιστική του πρωταθλήματος, ακριβώς πριν από τη μεγάλη διακοπή που ακολουθεί, δύο ματς είχαν πιο μεγάλο ενδιαφέρον από τα υπόλοιπα. Το παιχνίδι του Ολυμπιακού στη Λιβαδειά με τον Λεβαδειακό και το ματς της πρωταθλήτριας ΑΕΚ στον Βόλο.

Ο λόγος δεν είχε να κάνει τόσο με τους αντιπάλους των δύο μεγάλων ομάδων (ο Βόλος δεν έχει νίκη στο πρωτάθλημα και ο Λεβαδειακός δεν έχει βάλει ούτε γκολ) όσο με τα προβλήματα που οι δύο διεκδικήτριες του πρωταθλήματος κουβαλάνε. Και ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ κέρδισαν: οι νίκες τους ήταν κομμάτι δύσκολες και για αυτό σημαντικές. Αλλά ενόψει και της διακοπής πρέπει και να προβληματίσουν.

Κατοχή

Ο Ολυμπιακός πέρασε από τη Λιβαδειά με ένα γκολ του Σάλιακα στο 93′. Το έκανε έχοντας τεράστια κατοχή μπάλας: κάποια στιγμή αυτή είχε φτάσει το 80%! Οταν ένας αντίπαλος παίζει κλειστά, η κατοχή μπάλας γίνεται κάπως αυτόματα – όποιος αμύνεται, την μπάλα την αφήνει. Όταν αυτό συμβαίνει, χρειάζονται δύο πράγματα. Πρώτα από όλα, καλή κυκλοφορία και καθαρό μυαλό απέναντι στο «πούλμαν» που ο αντίπαλος προπονητής στήνει.

Και έπειτα χρειάζεται κάτι επίσης σπουδαίο: ο προπονητής της ομάδας που επιτίθεται να βρει τους κατάλληλους παίκτες και το κατάλληλο σχήμα ώστε να βοηθήσει την ομάδα του να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι έχει διαρκώς την μπάλα. Για να περάσει ο Ολυμπιακός από τη Λιβαδειά χρειάστηκαν και τα δύο. Το γκολ του Σάλιακα έρχεται ύστερα από καλή κυκλοφορία της μπάλας. Μολονότι βρισκόμαστε στις καθυστερήσεις, δεν υπάρχει βιασύνη.

Και στον Σάλιακα δίνει την ευκαιρία να σκοράρει ο καθηγητής κύριος Φρόιλερ με μια υποδειγματική σέντρα που είναι ο ορισμός της ασίστ. Θυμίζω πως αυτός είχε δώσει την Τετάρτη το βράδυ και την ασίστ στον Γιάρεμτσουκ περίπου με τον ίδιο τρόπο. Τίποτα δεν έγινε τυχαία.

Φρόιλερ

Οπως τυχαίες δεν ήταν και οι παρεμβάσεις του νέου προπονητή του Ολυμπιακού: και δεν αναφέρομαι μόνο στους παίκτες που ο Ιμανόλ έβαλε στο ματς, αλλά και σε αυτούς που δεν έβγαλε. Η περίπτωση του Φρόιλερ είναι ενδεικτική. Ο Ελβετός είναι 34 χρονών και εξαιτίας της συμμετοχής του στο Μουντιάλ των ΗΠΑ έκανε μια μάλλον ελλιπή καλοκαιρινή προετοιμασία. Την Τετάρτη έτρεξε πάρα πολύ. Αλλος προπονητής ίσως να μην τον ξεκινούσε. Ο Ιμανόλ όχι μόνο τον χρησιμοποίησε ως βασικό, αλλά τον κράτησε και στο ματς προτιμώντας να βγάλει τον Τσικίνιο όταν αποφάσισε να ρισκάρει παίζοντας με δύο κυνηγούς. Βοήθησαν βέβαια και οι τέσσερις από τους πέντε παίκτες που μπήκαν στο ματς.

Ο Γκονζάλες γέμισε την περιοχή. Ο Ρόκα και ο Ζέλσον γέμισαν τις πλάγιες γραμμές. Ο Σάλιακας βρήκε το γκολ της νίκης. Μόνο ο νεοφερμένος Μάριους δεν φάνηκε, αλλά δεν ξέρει ακόμα τα ονόματα των συμπαικτών του. Όλα άψογα λοιπόν; Όχι ακριβώς. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο αντίπαλος του Ολυμπιακού ήταν ο Λεβαδειακός. Και μια νίκη στη Λιβαδειά στις καθυστερήσεις είναι μεν χρήσιμη (διότι αν δεν ερχόταν, η γκρίνια θα ήταν πάλι απερίγραπτη), αλλά μαρτυρά και ότι ο Ολυμπιακός δεν πλησιάζει καν στο να λύσει το μεγάλο του πρόβλημα που είναι από την αρχή της σεζόν το γκολ.

Με ποιον

Δεν περίμενα φυσικά ότι αυτό θα συμβεί γιατί ο Ολυμπιακός άλλαξε προπονητή. Όσο κι αν ο Ιμανόλ είναι προσεκτικός στη διαχείριση των αγώνων (και πολύ καθοριστικός και στις δύο σερί νίκες που ο Ολυμπιακός έχει επί των ημερών του), το πρόβλημα στο γκολ παραμένει.

Η ομάδα του Ολυμπιακού έχει συνηθίσει τόσο πολύ να παίζει για τον άτυχο Ελ Κααμπί, που συχνά όλοι ξεχνάνε ότι οι σέντερ φορ είναι άλλοι. Οι τρεις που χρησιμοποίησε ο Ιμανόλ είναι ζήτημα να πήραν μία φορά ο καθένας σωστά την μπάλα. Ακόμα και στην πίεση του τέλους, ευκαιρίες χάθηκαν από παίκτες όπως ο Ρέτσος. Ακούω ότι η διακοπή θα είναι ευεργετική γιατί ο Ιμανόλ θα δουλέψει με την ομάδα κ.τ.λ. Αλλά αν φύγουν καμιά δεκαπενταριά παίκτες με τις εθνικές ομάδες, με ποιους ακριβώς θα δουλέψει;

Πέρασε

Και η ΑΕΚ πέρασε από τον Βόλο κερδίζοντας βαθμούς και προβληματισμούς. Οι αναπληρωματικοί της Ένωσης γκρινιάζουν ότι ο κόουτς τους ξεχνά και βάζοντας οκτώ γκολ στον Πανσερραϊκό για το Κύπελλο έστειλαν μήνυμα στον σέρβο κόουτς, στον οποίο μετά την ισοπαλία με τον Αστέρα έγινε και κριτική ότι δεν αλλάζει. Ο Νίκολιτς στον Βόλο ξεκίνησε βασικό τον Μάνταλο, έβαλε σε θέση δεξιού μπακ αντί του Ρότα τον Γκατσίνοβιτς και, απόντος του Βάργκα, έπαιξε με έναν κυνηγό, τον Γιόβιτς, και πέντε χαφ πίσω του.

Η διαφορετική και απρόβλέπτη ΑΕΚ ήταν απλά κακή στο πρώτο ημίχρονο και το VAR, που ακύρωσε γκολ του Φουρτάδο, τη γλίτωσε από το να βρεθεί πίσω στο σκορ. Κάτι άλλαξε στο δεύτερο ημίχρονο όταν μπήκε ο Ζίνι αντί του Βιτάλις, αλλά αν η ΑΕΚ τελικά κέρδισε είναι γιατί ο Γιόβιτς είναι σκόρερ ράτσας και το έδειξε. Πήρε ένα πέναλτι, άνοιξε το σκορ και, το σπουδαιότερο, βρήκε με κεφαλιά στο 90΄ ένα σπάνιας εκτελεστικής ομορφιάς γκολ για να δώσει την πρώτη νίκη εκτός έδρας στην πρωταθλήτρια. Που όμως έδειξε πάλι μακριά από την έδρα της πολλά προβλήματα.

Φταίει

Η ΑΕΚ είχε ένα κακό ξεκίνημα στο ματς. Αυτή τη φορά δεν φταίει το ματς του Τσάμπιονς Λιγκ που προηγήθηκε γιατί απλά δεν υπήρχε. Η ΑΕΚ δυσκολεύεται εκτός έδρας γιατί δεν είναι σίγουρη στα μετόπισθεν: ο Βόλος παίζοντας με παίκτη λιγότερο είχε ευκαιρία για ισοφάριση στο 94′ με τον Λάμπρου. Επίσης είναι φανερό ότι η εξάρτηση της ΑΕΚ από τους δύο βασικούς κυνηγούς του Νίκολιτς είναι μεγάλη: η απουσία του Βάργκα φάνηκε τη στιγμή που είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς την ΑΕΚ χωρίς τον Γιόβιτς.

Ο σέντερ φορ της ΑΕΚ είναι δύσκολο να είναι παντού και πάντα βασικός σε μια σεζόν τόσο γεμάτη από δύσκολα ματς εξαιτίας και της συμμετοχής της πρωταθλήτριας στο Τσάμπιονς Λιγκ. Στην ΑΕΚ μιλάνε πολύ για το ότι δεν υπάρχει αναπληρωματικός του Ρότα, π.χ. Καλός παίκτης είναι ο Ρότα, αλλά για τον Νίκολιτς τη δουλειά του μπορεί να την κάνει ακόμα κι ο Γκατσίνοβιτς, που ακραίο μπακ δεν τον λες. Το θέμα είναι τι γίνεται αν λείψουν οι βασικοί κυνηγοί. Που είναι και οι μόνοι που σκοράρουν…