Δέκα πολιτικές σημειώσεις

Μερικές σκέψεις ή πολιτικές σημειώσεις στο περιθώριο των ημερών.

1. Από το 2010 η χώρα κυβερνάται σχεδόν πάντα με δεξιό εταίρο. Αλλες φορές ως μια παράδοξη συγκυβέρνηση, σήμερα με τον δεξιό εταίρο εντός της. Θα μπορούσε σήμερα να φανταστεί κανείς τη ΝΔ χωρίς τις μεταγραφές από τον ΛΑΟΣ; Κι αυτό είναι η παραδοχή όχι απλώς μιας μετατόπισης του κυβερνώντος κόμματος μα όλης της κοινωνίας.

2. Το συχνό επιχείρημα πως δεν υπάρχει αντιπολίτευση, στην πραγματικότητα υποκρύπτει την ανακούφιση κάποιων από το γεγονός πως δεν υπάρχει έλεγχος στην κυβερνητική πολιτική και λογοδοσία. Η αλήθεια είναι πως όταν η αντιπολίτευση κάνει τη δουλειά της, προσκρούει σε έναν μηχανισμό αποδόμησής της.

3. Η κρίση του κομματικού φαινομένου δεν αφορά την Ακροδεξιά που και ανθεκτική φαίνεται πως είναι και με σοβαρή υποψηφιότητα να εξελιχθεί για χρόνια σε κυβερνητική δύναμη. Μαζί της έχει αποδεσμεύσει έναν νέο δημόσιο λόγο που στο όνομα ενός εθνικού outing απλώς αναπαράγει παλιές φοβικές και αντι-ιστορικές θέσεις. Το είδαμε πριν εκπνεύσει το έτος στη Φλώρινα με τα ντόπια τραγούδια.

4. Οταν η Αριστερά είναι σε κρίση, είναι πιο εύκολο να παροχετεύεται η δυσαρέσκεια σε ανορθόδοξους δρόμους. Παρά τους συχνούς βερμπαλισμούς της η Αριστερά είναι μέρος του κοινωνικού συμβολαίου και δύναμη που ενίσχυσε τη Δημοκρατία.

5. Ζούμε μια πολύ νέα συνθήκη διεθνώς αλλά και που προετοιμάστηκε από τους Δημοκρατικούς των ΗΠΑ. Ο πρόεδρος Τραμπ επανέφερε μια εργοστασιακή ρύθμιση της ισχύος, που πάντως και αυτή έχει μια πολλαπλή ερμηνεία. Δεν μπορεί να είσαι, για παράδειγμα, κατά των αναθεωρητισμών και να έχεις επιτρέψει το Κόσοβο ή τη Σομαλιλάνδη ή να είσαι υπέρ της εδαφικής συνοχής και να επιτρέπεις τη συνεχιζόμενη κατάσταση στην Κύπρο.

6. Η Ευρώπη και στρατηγική έχει και πλεύση. Οι όροι που θέτει για μια νέα πολεμική οικονομία σε αντίστιξη με το κοινωνικό της κράτος είναι σαφείς και άρα κάθε επιχείρημα για τις «κακές ηγεσίες της» ή για το κενό που παρουσιάζει δεν έχει έδαφος. Η ΕΕ είναι η ΕΕ της εποχής μας. Αν αυτό το πληρώσουν οι λαοί της (που θα το πληρώσουν), είναι άλλο θέμα.

7. Πολύ σύντομα θα φτάσουμε σε κοινωνίες χωρίς κόμματα. Ή τέλος πάντων χωρίς τα χαρακτηριστικά των κομμάτων που ξέρουμε. Τα κόμματα όμως, ας το θυμόμαστε, ήταν πάντα το αποτέλεσμα και ταυτόχρονα ο αιμοδότης της Δημοκρατίας. Ηταν οι έμφορτες προτάσεις εξουσίας που ετίθεντο σε δοκιμασία. Εξέφραζαν και ομάδες, κοινωνικές τάξεις, υποσύνολα, αλλά και προπαρασκεύαζαν κοινωνικά σχέδια. Γελοία ή σοβαρά δεν έχει σημασία.

8. Η νέα κρίση θα είναι του ύδατος, του κλίματος, των συνθηκών ζωής στη μεγάλη πόλη. Αυτό που κάποτε ίσως και πολυτελώς και λανθασμένα λέγαμε οικολογία, είναι μια επείγουσα ριζοσπαστική επιλογή που τέμνεται με τους όρους διαβίωσης. Εδώ θα δοκιμαστεί πιο σθεναρά τι θα επιβάλουν οι πλειοψηφίες και τι τα μεγάλα τραστ.

9. Η ΑΙ είναι ήδη δεδομένη. Και κοστοβόρα λόγω ενέργειας. Μια νέα ΑΙ γενικού τύπου θα αναμετρηθεί πραγματικά με τον άνθρωπο. Ηδη μεγάλο μέρος των παραγόμενων ιδεών είναι αποτέλεσμα όλων αυτών. Το ερώτημα είναι αν θα παράγονται και νέες ιδέες, ή απλώς θα διαχειριζόμαστε το παλιό και υπάρχον υλικό.

10. Ο Μεσαίωνας ξεκίνησε από τον έλεγχο της γλώσσας. Οχι από την καταστολή των ιδεών. Καλό 2026 (;).