Καλλιθέα: Ηλικιωμένος άνδρας παρενόχλησε τυφλή γυναίκα μέσα στον δρόμο – Προσποιήθηκε ότι θέλει να τη βοηθήσει

Μία τυφλή γυναίκα μίλησε στην εκπομπή του Mega «Live News» και κατήγγειλε ότι άγνωστος άνδρας, ο οποίος προσφέρθηκε να τη βοηθήσει να διασχίσει διάβαση πεζών στην Καλλιθέα την θώπευσε.

«Προσποιήθηκε ότι προσπαθεί να με βοηθήσει, με σκοπό να με αγγίξει», υποστήριξε η γυναίκα.

Η Χριστίνα Σαρρή, ειδικευόμενη ψυχολόγος, ήρθε στην Αθήνα μόνη της και μένει στην Καλλιθέα. Γεννήθηκε με μελαχρωστική αμφιβληστροπάθεια και έτσι ξεχωρίζει μόνο το φως και το σκοτάδι και βλέπει φιγούρες, όπως είπε στο Live News.

«Την περασμένη Παρασκευή ένας άνδρας, γύρω στα 70 με σταμάτησε και με ρώτησε «Πού πηγαίνω». Εγώ σε αυτήν την ερώτηση δεν απαντάω. Με πιάνει αγκαλιά, με το ένα χέρι, με το άλλο σήκωνε το χέρι μου ώστε να μην μπορώ να ακουμπάω το μπαστούνι στο έδαφος. Επέμενε…επέμενε. «Κύριέ μου. Θέλω να το κάνω μόνη μου»», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Του είπα “Σας παρακαλώ το χέρι σας” και μου απάντησε “Πώς κάνεις έτσι;”»

Η Χριστίνα μίλησε στην εκπομπή του Mega «Live News», περιγράφοντας την σκηνή τρόμου που βίωσε δίπλα από το σπίτι της, σε κεντρικό δρόμο του Δήμου που διαμένει τόσα χρόνια.

«Όση ώρα γίνεται αυτός ο διάλογος, την ώρα που περνάμε μπροστά από τα παρκαρισμένα και αριστερά και δεξιά υπάρχει κάλυψη, κατεβάζει το χέρι του, όπως με είχε αγκαλιά από την μέση, κατεβάζει το χέρι του στον πωπό μου. Τινάζομαι, σας «παρακαλώ το χέρι σας!» «Εντάξει, εντάξει, πώς κάνεις έτσι;» Κατέβασε το χέρι του για να με σπρώξει από εκεί και να μου δώσει ώθηση, να έρθω στο δρόμο. Και περνώντας τον δρόμο, του λέω σας “παρακαλώ αφήστε με”. Και με άφησε και έφυγε», συνέχισε η κ. Σαρρή.

Άραγε ο φόβος κλοπής, παρενόχλησης, επιβίωσης που ούτως η άλλως υπάρχει σε μεγάλες πόλεις, γιγαντώνεται στα άτομα με οποιοδήποτε είδος αναπηρίας;

«Όταν πρωτοήρθα στην Αθήνα δεν φοβόμουν. Θεωρούσα ότι όσο πιθανόν είναι να συμβεί κάτι σε μια γυναίκα, τόσο είναι και σε εμένα. Οταν υπάρχει και οπτική βλάβη, υπάρχει η αφορμή για κάποιον με πρόφαση να βοηθήσει πολλές φορές, να κάνει κακό», επισημαίνει η γυναίκα.

Καθημερινά τα περιστατικά παρενόχλησης

Το περιστατικό δεν είναι ένα μεμονωμένο για την Χριστίνα. Το αντίθετο μάλλον.

Οι στιγμές που ένιωσε άβολα και φοβήθηκε είναι πολλές.

«Ήταν άβολο, ήμουν μικρή και δεν αντιδρούσα ακόμα τότε εύκολα», παραδέχεται.

Κάποιες, την στοιχειώνουν μέχρι και σήμερα.

«Να με ρωτούν επίμονα πού πηγαίνω, να με πλησιάζουν πάρα πολύ χωρίς λόγο, με σκοπό να με αγγίξουν», αποκάλυψε με την ανησυχία στα λεγόμενά της, έντονη.

Και συνέχισε: «Περίμενα στην στάση του λεωφορείου. Με προσέγγισε ένας άνδρας που τότε έμαθα ότι ήταν 70 ετών. Με ακολούθησε μέσα στο λεωφορείο κάνοντάς διάφορα σχόλια «μπράβο που φοράω φόρεμα». Ζητούσε επίμονα το κινητό μου, να μάθει πού μένω».

Ο άνδρας την ακολούθησε μέχρι την σχολή, την παρενόχλησε, την εκφόβισε και κανείς… δεν το κατάλαβε.

Εκμεταλλεύτηκε το νεαρό της ηλικίας, εκμεταλλεύτηκε την οπτική αναπηρία της.

Όπως ανέφερε η ίδια, «Με ακολούθησε μέχρι το πανεπιστήμιο μου. Και φτάσαμε στο σημείο, όσο εγώ περίμενα να δώσω εξέταση να με προσκαλεί στο εξοχικό του. Μέχρι που κάποια στιγμή, άρχισε να με ρωτάει αν έχω οργασμό».

«Εντάξει δεν θα σου κάνει κάτι αυτός, έχει ξανακάνει, αλλά δεν θα σε πειράξει», της απάντησε η αστυνομίαΗ Χριστίνα το κατήγγειλε.

«Πήγα στην αστυνομία κατήγγειλα το γεγονός, υπήρχε ιστορικό από αυτόν τον άνθρωπο και η απάντησή τους είναι «Εντάξει μωρέ, δεν θα σου κάνει κάτι αυτός. Έχει ξανακάνει, αλλά δεν θα σε πειράξει»», σημείωσε η 26χρονη.

Και ο άνδρας μέχρι και σήμερα, μένει στην ίδια γειτονιά και συνεχίζει ακάθεκτος τη δράση του.

«Και ο συγκεκριμένος προσπάθησε και άλλες φορές, είτε να με συνοδεύσει είτε να μάθει πού πηγαίνω. Μία φορά μου έκλεισε τον δρόμο, για να αναγκαστώ να τριφτώ πάνω του», είπε η γυναίκα.

Πολλές γυναίκες με οπτική βλάβη παρενοχλούνται αλλά δεν γίνεται αντιληπτό

Τα κρούσματα πολλά και η αντίδραση των θυμάτων, πολλές φορές είναι από ήπια έως ανύπαρκτη.

Πολλές δεν το συνειδητοποιούν ότι είναι λάθος. «Εντάξει συμβαίνουν αυτά».

Όχι, δεν θα έπρεπε να συμβαίνουν αυτά. Δεν αρπάζουμε κανέναν τυφλό χωρίς να τον ρωτήσουμε που συμβαίνει πάρα πολύ συχνά. Αν νιώθουμε ότι είναι χαμένος, αποπροσανατολισμένος, εκεί μπορούμε να τον ρωτήσουμε να θέλει βοήθεια και τι είδους βοήθεια. Και μόνο αν ζητήσει συνοδεία, ρωτάμε την κατεύθυνση», συμβουλεύει η Χριστίνα.

Χωρίς οίκτο, χωρίς λύπηση.

Η Χριστίνα και τόσοι ακόμα, δικαιούνται να ζουν με αξιοπρέπεια. Χωρίς εμπόδια. Χωρίς οχλήσεις.

«Η αναπηρία είναι μια κατάσταση που βιώνουμε εξαιτίας των εξωτερικών εμποδίων. Άλλο πράγμα είναι η βλάβη. Η οπτική που έχω εγώ, η κινητική που έχει κάποιος άλλος. Αλλά η αναπηρία είναι ο αποκλεισμός που βιώνουμε λόγω των εμποδίων», τόνισε η Χριστίνα.