Ανάστημα
Είναι ο Πέδρο Σάντσεθ ο νέος Ζακ Σιράκ; Σύμφωνα με το Politico, έχουν κάποιες ομοιότητες μεταξύ τους, μια κι ο ισπανός πρωθυπουργός είναι ο μοναδικός ευρωπαίος ηγέτης που έκανε τον αντιτραμπισμό σημαία της εξωτερικής του πολιτικής από το προηγούμενο Σάββατο – όπως τον Φεβρουάριο του 2003, ο γάλλος πρόεδρος είχε πει «όχι» σε έναν ακόμη πόλεμο στο Ιράκ που ήθελαν οι ΗΠΑ. Τότε, ο δεύτερος έσπασε όλα τα προσωπικά του ρεκόρ δημοφιλίας.
Τα των Γάλλων συμφωνούσαν μαζί του. Σήμερα, ο πρώτος λέει ακριβώς αυτό που θέλει να ακούσει η πλειονότητα της ισπανικής κοινής γνώμης. Πριν από 23 χρόνια, ο επικεφαλής της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας δεν μιλούσε μόνο για τη χώρα του, έκανε έκκληση και σε άλλες να αντισταθούν. Την Κυριακή, στη συνεδρίαση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, η Ισπανία ζήτησε οι Βρυξέλλες να επισημάνουν πως η Ουάσιγκτον παραβιάζει το διεθνές δίκαιο. Ψύχραιμοι παρατηρητές εκτιμούν ότι είναι σχετικά εύκολο για τον «όμορφο» (όπως είναι το παρατσούκλι του γ.γ. του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος) να υψώσει ανάστημα στον πλανητάρχη. Οχι μόνο γιατί ήδη υπήρξε επικριτικός για τον πόλεμο στη Γάζα ή την απαγωγή του Μαδούρο αλλά κι επειδή είναι στριμωγμένος στην εσωτερική του πολιτική σκηνή.
Ρετούς
Στη Μαδρίτη κουβεντιάζουν για τα σκάνδαλα διαφθοράς του κόμματός του και τις ήττες στις πρόσφατες περιφερειακές εκλογές. Η διεθνής σκακιέρα του δίνει την ευκαιρία να ρετουσάρει το πολιτικό του προφίλ. Να εκμεταλλευτεί, δηλαδή, την αντιπάθεια που νιώθουν για τον Τραμπ οι ψηφοφόροι στην 4η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία (σε πρόσφατο γκάλοπ, τα 8/10 δήλωσαν ότι αποτελεί απειλή για την παγκόσμια ειρήνη). Και να βελτιώσει τις σχέσεις μέσα στον κυβερνητικό του συνασπισμό, που αποτελείται από κεντροαριστερές κι αριστερές δυνάμεις. Πολιτικοί του φίλοι επιμένουν πως δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να αναδεικνύει τις αρχές της σοσιαλδημοκρατίας – η οποία μπορεί να απεχθάνεται το καθεστώς της Τεχεράνης και να μέμφεται την Αμερική πως καταπατά τους παγκόσμιους κανόνες ταυτόχρονα. Βέβαια, αναλυτές προσθέτουν ότι έτσι ίσως ξανακερδίσει λίγο από το χαμένο του πολιτικό κεφάλαιο ενόψει της εθνικής κάλπης του 2027. Αλλωστε, υπάρχουν παραδείγματα του πώς το Trump-effect ευνόησε όσους στέκονται απέναντι στις βουλές του εμπνευστή του MAGA: ο Καναδός Κάρνεϊ κι ο Αυστραλός Αλμπανέζι. Ο Σάντσεθ δεν παίζει ρώσικη ρουλέτα τραβώντας το περίστροφό του κατά του POTUS. Παίρνει τ’ όπλο του για να διασωθεί πολιτικά. Το ωφέλιμο για εκείνον, ωστόσο, μπορεί να ωφελήσει κάπως και τη συνολική ευρωπαϊκή εικόνα – αφού κάποιος από τη Γηραιά Ηπειρο δεν ακολουθεί τυφλά τις ΗΠΑ.