Αξέχαστη παράσταση
Εκείνος ο τελικός του Κυπέλλου Κυπελλούχων, της Ρεάλ Μαδρίτης με τη Σναϊντέρο Καζέρτα, που έγινε σαν σήμερα στις 14 Μαρτίου 1989 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας θα μπορούσε κάλλιστα να έχει τίτλο «Κοντσέρτο για πολυβόλα».
Καθώς αντίπαλοι ήταν δύο εκ των μεγαλύτερων σκόρερ που ανέδειξε ποτέ όχι μόνο το ευρωπαϊκό, αλλά και το παγκόσμιο μπάσκετ.
Από τη μία, ο Κροάτης Ντράζεν Πέτροβιτς της Ρεάλ Μαδρίτης που σταμάτησε στους 62 πόντους (!) και από την άλλη ο Βραζιλιάνος Οσκάρ Σμιντ της Καζέρτα που σημείωσε 44, με τους Μαδριλένους να κατακτούν το τρόπαιο επικρατώντας 117-113 στην παράταση (102-102 ο κανονικός αγώνας) στον πιο «χορταστικό» τελικό όλων των εποχών σε ένα κατάμεστο φαληρικό στάδιο. Τον οποίο μάλιστα διαιτήτευσε ένας εκ των κορυφαίων διαιτητών στην Ευρώπη τότε, ο δικός μας Κώστας Ρήγας με παρτενέρ τον Σέρβο Κούριλιτς.
Ενα μπασκετικό έπος που έμεινε στην ιστορία ενώ οι 62 πόντοι του Ντράζεν Πέτροβιτς (με 12/14 δίπ., 8/16 τρίπ. και 14/15 βολές) εξακολουθούν να αποτελούν ακόμα και σήμερα ατομικό ρεκόρ παίκτη σε τελικό Ευρώπης, ενώ ποτέ ξανά δεν σημειώθηκαν συνολικά 230 πόντοι σε ευρωπαϊκό τελικό.
Οι δύο τρομεροί παίκτες και δεινοί σκόρερ πρόσφεραν ένα μοναδικό θέαμα στους χιλιάδες τυχερούς θεατές που είχαν κατακλύσει το νεόκτιστο τότε Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Ο «Μότσαρτ του μπάσκετ» Ντράζεν Πέτροβιτς είχε ήδη 27 πόντους από το ημίχρονο και συνέχισε το ίδιο «καυτός» όπως και ο Οσκάρ Σμιντ από την άλλη πλευρά με τους δύο παίκτες να βλέπουν τα καλάθια σαν… βαρέλια.
Η Ρεάλ κρατούσε την τύχη του αγώνα στα χέρια της, αλλά ο Οσκάρ Σμιντ σαν σε προπόνηση πήρε το τελευταίο σουτ και έστειλε (προς τέρψιν του κοινού σε εξέδρες και τηλεόραση) στο έξτρα πεντάλεπτο της παράτασης. Κανείς δεν ήθελε να τελειώσει αυτή η μπασκετική πανδαισία με τις άμυνες να έχουν πάει περίπατο και τους δύο παίκτες να τελειώνουν το 40λεπτο με 52 (Πέτροβιτς) και 41 (Σμιντ) πόντους αντίστοιχα! Στην παράταση ο Πέτροβιτς πρόσθεσε άλλους 10 πόντους, ενώ Σμιντ σημείωσε μόλις 3 πόντους ακόμα και τη Βασίλισσα της Ευρώπης να πανηγυρίζει τον τίτλο σε ένα παιχνίδι που ακόμα και σήμερα οι παλαιότεροι θυμούνται ως τον αγώνα: Πέτροβιτς – Σμιντ 62-44!