Φεστιβάλ Βενετίας: Μπαρδέμ, Κρουζ, καταφύγια και η ελληνική συμμετοχή
Ενα από τα πολύ αξιόλογα στοιχεία της ταινίας «Bunker» του Φλόριαν Ζέλερ που προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα της διοργάνωσης, είναι ότι ο τίτλος, που σημαίνει «καταφύγιο», δεν αφορά μόνο το υπόγειο καταφύγιο που ο διάσημος αρχιτέκτονας Μιγκέλ Μορένο (Χαβιέρ Μπαρδέμ) καλείται να κατασκευάσει, για έναν δισεκατομμυριούχο (Πολ Ντάνο) στη Χαβάη.
Με έξυπνο τρόπο αλλά και αρκετό χιούμορ το προσεκτικά δοδημένο σενάριο του σκηνοθέτη ταινιών όπως «Ο πατέρας» και «Ο γιος» αναφέρεται στα πάμπολλα καταφύγια που όλοι αναζητούμε στον κόσμο έτσι όπως έχει φτάσει να είναι σήμερα. Ακόμα και ο ίδιος ο αρχιτέκτονας που ζει μαζί με τη γυναίκα του (Πενέλοπε Κρουθ) και τις δύο κόρες τους στο Λονδίνο, νιώθεις ότι κατά κάποιο τρόπο κατοικεί επίσης σε ένα bunker, προσπαθώντας να αποφύγει κάθε επαφή με τους ανθρώπους γύρω του.
Η εμμονή του εναντίον του παραθύρου που θέλει να ανοίξει ο γείτονάς του (Στίβεν Γκρέιαμ) στον τοίχο του παλιού γκαράζ που κληρονόμησε, οφείλεται στο ότι ο αρχιτέκτονας θεωρεί ανεπίτρεπτο να μπορεί να τον δει κάποιος από απέναντι. Με την ταινία «Bunker» ο Φλόριαν Ζέλερ, έκανε μια ανατομία του κόσμου μας, αγγίζοντας μια ποικιλία θεμάτων, που ξεκινούν από τον φόβο και καταλήγουν στην απομόνωση.
Επίσης, αξιοπρόσεκτο και καθόλου τυχαίο είναι το γεγονός ότι ο Ζέλερ επέλεξε να γράψει το σενάριο του «Bunker» πάνω στους Χαβιέρ Μπαρδέμ – Πενέλοπε Κρουθ που είναι πραγματικό ζευγάρι στη ζωή, κάτι που δημιουργεί επίσης παράξενα συναισθήματα και σκέψεις. Χωρίς καμία αμφιβολία το «Bunker» ανήκει στις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες της φετινής διοργάνωσης και κατά πάσα πιθανότητα δεν θα απουσιάζει από τα βραβεία που θα δοθούν το Σάββατο που μας έρχεται. Και πολύ πιθανόν θα ακουστεί και στα προσεχή Οσκαρ.
Η τελευταία μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθέτησε ο αμερικανός ηθοποιός Κέισι Αφλεκ, λέγεται «Company» και επίσης προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα. Στοιχεία gothic τρόμου και βαμπίρ ενσωματώνονται σε ένα ατμοσφαιρικό αλλά και κάπως χαοτικό ψυχολογικό δράμα που τοποθετείται στην Αμερικανική Δύση του 18ου αιώνα και στο οποίο πρωταγωνιστούν ο Νικ Νόλτε, ο Μπεν Μέντελσον, η Εμιλι Αλιν Λιντ και η Αντελέιν Κλέμενς.
Η ταινία της Λέντζου
Ανάμεικτα τα συναισθήματα που νιώθεις παρακολουθώντας την ταινία «Μια μέρα από τη ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα» της Ζακλίν Λέντζου που προβλήθηκε τη Δευτέρα στο διαγωνιστικό τμήμα Orrizonti. Κινούμενη ανάμεσα στο δράμα ενηλικίωσης και την αλληγορία για τον θάνατο και με ποικιλία στην αισθητική της, η ταινία καταγράφει στιγμές από τη ζωή μιας νεαρής μαθήτριας, της Τζο (από το Ιωσηφίνα) που κινείται σαν χαμένη μέσα στον χαοτικό κόσμο που την περιβάλλει στη σύγχρονη Αθήνα. Ζει με μια υστερική μάνα (καθηγήτρια χορού) με την οποία δεν έχει καμία επαφή, ο πατέρας της που δεν ζει μαζί τους προσπαθεί να την πλησιάσει. Η Λέντζου παρακολουθεί τις συναντήσεις της Τζο με διάφορους ανθρώπους, στο σχολείο, στον δρόμο, στο σπίτι της ή σε σπίτια άλλων και μας δίνει τον χώρο να «εξιχνιάσουμε» τον ψυχισμό της ηρωίδας της. Ωστόσο, παρότι κάποιες σκηνές της ταινίας είναι αξιοπρόσεκτες προκαλώντας συγκίνηση – ξεχωρίζεις εκείνη στην οποία η Τζο νιώθει δέος ακούγοντας μια συμμαθήτριά της να τραγουδά ένα δημοτικό τραγούδι – κάπου αισθάνεσαι ότι το όλο εγχείρημα είναι κάπως «στον αέρα». Η απουσία σεναρίου είναι εμφανής, παρότι σίγουρα η Λέντζου έχει μέσα της την εικόνα – όπως εξάλλου είχε φανεί και από την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, «Σελήνη 66 ερωτήσεις».