Οι προοπτικές του AfD στη Γερμανία
Αυτή τη στιγμή, και ανεξάρτητα απο τα λεγόμενα διαφόρων αναλυτών, η εικόνα είναι πολύ πιο ευνοϊκή για το AfD απ’ ό,τι ήταν ακόμη και πριν από λίγους μήνες. Το κρίσιμο όμως είναι να διαχωρίσουμε εκλογική δύναμη από δυνατότητα να κυβερνήσει. Στις τελευταίες ομοσπονδιακές δημοσκοπήσεις του Σεπτεμβρίου 2026, το AfD βρίσκεται περίπου στο 27–29%, μπροστά από CDU/CSU που κινείται γύρω στο 20-22%. Η πιο πρόσφατη ARD/Infratest dimap δίνει AfD 27%, CDU/CSU 21%, Πράσινους 15%, SPD 13%, Die Linke 12%. Το AfD δεν είναι πλέον απλώς ένα ισχυρό κόμμα διαμαρτυρίας. Εχει καταστεί, δημοσκοπικά, το πρώτο κόμμα της Γερμανίας. Στις 6 Σεπτεμβρίου – Σαξονία-Ανχαλτ: AfD 43,8%. Ηταν ένας πραγματικός πολιτικός σεισμός. Στο Mecklenburg-Vorpommern, η πιο πρόσφατη δημοσκόπηση δίνει AfD 37%, έναντι SPD 34%.
Αρα το AfD έχει πλέον τη δυνατότητα να γίνει η κυρίαρχη πολιτική δύναμη σε μεγάλα τμήματα της ανατολικής Γερμανίας. Ουσιαστικά έχει αλλάξει η «οροφή» του AfD. Το 2025 πολλοί αναλυτές μπορούσαν ακόμη να πουν πως το AfD έχει ένα σκληρό 20-25%, αλλά εκεί περίπου βρίσκεται το ταβάνι του. Αυτό δεν φαίνεται πλέον να ισχύει. Η εξέλιξη είναι έτσι: 2025 Εθνική Βουλή: 20,8%, 2026: σταθερά περίπου 27-29%, Ανατολική Γερμανία: 35-45%, Σαξονία-Ανχαλτ: 43,8%.
Το σημαντικότερο είναι ότι το AfD δεν παίρνει πλέον μόνο ψήφο από τον «παραδοσιακό ακροδεξιό» χώρο. Η δυσαρέσκεια για μετανάστευση, οικονομία, γραφειοκρατία, κόστος ζωής και ανικανότητα της κυβέρνησης διευρύνει τη βάση του. Η ARD διαπιστώνει μάλιστα ότι το AfD έχει ενισχυθεί σημαντικά ως προς την αντιλαμβανόμενη ικανότητά του σε οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα. Υπάρχει όμως ένα τεράστιο «αλλά»: Το AfD μπορεί να γίνει το Νο 1 κόμμα χωρίς να γίνει κυβέρνηση. Κι αυτό είναι το παράδοξο της γερμανικής πολιτικής. Το CDU/CSU, SPD, Πράσινοι και Linke εξακολουθούν να αποτελούν ένα πολιτικό σύνολο μέσα στο οποίο υπάρχει ισχυρό «firewall» απέναντι στο AfD. Ο Φρίντριχ Μερτς μάλιστα, μετά τον θρίαμβο του AfD στη Σαξονία-Ανχαλτ, επέμεινε ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί με το AfD.
Το AfD δεν χρειάζεται όμως απαραίτητα να φτάσει στο 40%. Αν φτάσει, π.χ., το AfD 30-32% και η CDU πέσει προς 18-20% τότε δημιουργείται μια εντελώς άλλη Γερμανία. Γιατί τότε το CDU θα αντιμετωπίσει ένα πολύ δύσκολο δίλημμα: Να παραμείνει μόνιμα δεύτερο κόμμα και να σχηματίζει περίπλοκες κυβερνήσεις εναντίον του πρώτου κόμματος ή να αρχίσει να συνεργάζεται μαζί του σε ορισμένα ζητήματα;
Αυτό ακριβώς προσπαθεί να πετύχει στρατηγικά η Alice Weidel. Δεν χρειάζεται να «κατακτήσει» αμέσως το Κέντρο. Αρκεί να κάνει το CDU να μετακινηθεί προς τις θέσεις του AfD. Η επόμενη πραγματική δοκιμασία είναι Βερολίνο στις 20 Σεπτεμβρίου και μετά Μεκλεμβούργο – Δυτική Πομερανία. Στο Βερολίνο το AfD δεν είναι τόσο κυρίαρχο όσο στην Ανατολική Γερμανία. Οι τελευταίες μετρήσεις το τοποθετούν περίπου στο 17-18%, ενώ CDU και Linke βρίσκονται επίσης πολύ κοντά. Αν όμως το AfD καταφέρει να έχει δύο συνεχόμενες επιτυχίες μετά τη Σαξονία-Ανχαλτ, τότε θα μιλάμε πλέον για εθνική πολιτική δυναμική, όχι απλώς για ανατολικογερμανικό φαινόμενο. Αυτό θα είναι το σημαντικότερο πολιτικό ερώτημα της Γερμανίας μέχρι το 2029.