با بابام همه چی آسونه!

فرهاد خالدی نیک منتقد تلویزیون در یادداشتی به نقد و بررسی انیمیشن «با بابام» پرداخته است که در ادامه این یادداشت را می‌خوانید.

در ایام نوروز 1404 فصل دوم انیمیشن «بابابام» روی آنتن شبکه پویا رفته است؛ مجموعه‌ای که محصول مرکز انیمیشن سوره است و در هر قسمت در زمانی حدود هفت دقیقه، قصه‌هایی ساده از روابط دختری کوچک با پدری مهربان را به تصویر می‌کشد. قصه‌هایی نوشته امیررضا مافی که در این فصل به کارگردانی علیرضا طاهری و تهیه‌کنندگی فاطمه سادات ابوترابی تولید و ارایه شده است و می‌تواند برای مخاطبان کودک جالب توجه باشد. عنوان و البته قصه‌های این انیمیشن بی‌اختیار ما را یاد مجموعه کتاب‌های «قصه‌های من و بابام» نوشته اریش ازر می اندازد؛ کتاب‌هایی که در دورانی که ابزارهای تفریحی و آموزشی کودکان و نوجوانان چندان تناسبی با امکانات رسانه‌ای و آموزشی امروز نداشت، به شهرت رسید و به خاطرات شیرین متولدین دهه‌های 50 و 60 تبدیل شد. 

اگر در کتاب‌های «قصه‌های من و بابام»، قهرمان قصه پسری بود که اتفاقات بامزه‌اش با پدرش را حکایت می‌کرد، در این جا قهرمان قصه دختری خرسال است که با زبان شیرین کودکانه، روابط معمول و روزمره‌اش را با پدرش روایت می‌کند. دختری با همه ترس‌ها و علاقه‌های بچگانه که در حال تجربه کردن بسیاری از مواردی است که در آینده به کارش می‌آیند. از ترس سرود خواندن در برابر جمع گرفته تا علاقه به آموختن چگونگی رشد و بالندگی گیاهان و موجودات زنده که همه و همه را دختر قهرمان قصه از پدرش می‌آموزد و نشان می‌دهد که پدران و مادران چطور می‌توانند به تکمیل فرایندهای شناختی کودکان‌شان کمک کنند. به ویژه پدرها که به دلیل درگیری‌های شغلی، دور از خانه و خانواده هستند و حضور کوتاه‌شان در کانون خانواده می‌بایست با بیشترین اثرگذاری همراه باشد. با این حال در یکی از اپیزودهای انیمیشن «بابابام» دختر خردسال به همراه پدرش راهی محل کار وی می‌شود تا در آنجا نیز تجربه جدید را پشت سر بگذارد. تجربه‌ای متفاوت با همه تجربیات پیشین در خانه و در کنار مادر خانواده. این پیشنهادی جالب است برای همراه شدن هر چه بیشتر کودکان با پدرانشان و تکمیل شدن فرایندهای شناختی و آموزشی ایشان درباره مشاغل مختلف.