افراطیگری مانع عزت، حکمت و مصلحت است/ باید از تاریخ درس بگیریم
یک کارشناس مسائل سیاسی گفت: فراموش نکردهایم همین جریان فکری سیاسی که الان با فرض رویکرد دلسوزانه، انتقادهایی را مطرح میکند، زمانی که رهبر فقید انقلاب، امام خمینی، در سال ۱۳۶۷، ۲۷ تیرماه آن سال، قطعنامه ۵۹۸ را پذیرفت، باور نمیکردند که امام راضی به مصالحه شده است و تصور میکردند که جنگ هشتساله میبایست ادامه پیدا کند. اما رهبر فقید در بیانیهای اعلام کردند که «من جام زهر را مینوشم». بعدها معلوم شد که تصمیم ما هم از روی عزت بود و هم از روی حکمت و هم از روی مصلحت. بنابراین به افراد و جریاناتی که مخالفت میکنند توصیه میشود نگاهی به گذشته داشته باشند چراکه افراطیگری مانع عزت، حکمت و مصلحت است.
غلامعلی دهقان فعال سیاسی در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، درباره لزوم پرهیز از گمانهزنی درباره مذاکرات و حمایت از تیم مذاکرهکننده گفت: واقعیت آن است که دست پر ایران در میدان سبب شد تا دست برتر را در دیپلماسی هم داشته باشیم. دیپلماسی ادامه جنگ است و همانطور که رئیس مذاکرهکننده ایرانی، آقای قالیباف، گفت؛ ما میدان را بر سر میز مذاکره میآوریم و در آنجا به طرف مقابل قدرت خود را ترسیم میکنیم. جدایی دیپلماسی از میدان و یا میدان از دیپلماسی یک دروغ آشکار و واضح است. با این رویکرد، همانطور که از دلاوران نظامی خود در جنگ ۴۰ روزه دفاع کردیم، میبایست از سرداران دیپلماسی هم دفاع کنیم. همه قرائن و شواهد نشان میدهد مقام عالی کشور، یعنی ولیفقیه زمان، بر امور نظامی و دیپلماسی کشور مدیریت دارند و بهخوبی هر دو جبهه را با تدبیر به پیش میبرند.
وی ادامه داد: بنابراین کسانی که یکسویه میروند، به هر دلیل که باشد، خبط بزرگی را انجام میدهند. در اینکه در یک کشور دیدگاههای مختلف باید وجود داشته باشد، سخنی نیست و وجود دیدگاههای مختلف نشان از سرزندگی یک ملت دارد؛ بهخصوص ملت بزرگ ایران که از اقشار، طبقات و اصناف و اقوام مختلف و طیفهای مختلف سیاسی تشکیل شده است.